ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองราชบุรี ชาวบ้านนิยมเรียกวัดหน้าพระธาตุ เป็นวัดเก่าแก่ มีพระปรางค์สร้างไว้สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจในแหลมสุวรรณภูมิ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 15-16 ยังมีสภาพที่สมบูรณ์ มีลักษณะจำลองแบบพระธาตุนครวัด รูปลักษณะตั้งอยู่ในระเบียงสี่เหลี่ยม ทรงเป็นรูปปรางค์ก่อด้วยอิฐและศิลา ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมบริเวณฐานระเบียงมีทางเดินรอบ ที่วิหารคตรอบลานพระปรางค์ มีพระพุทธรูปศิลา และสมัยทวารวดี สมัยลพบุรี และสมัยอยุธยา ประดิษฐานอยู่ โดยรอบ มีบันไดและช่องคูหาเข้าไปถึงองค์พระปรางค์ พระปรางค์สูง 12 วา มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 8 ศอก มีข้อสันนิษฐานว่าเดิมน่าจะเป็นศาสนถานขอขอม ต่อมาเมื่อขอมเสื่อมอำนาจลง พระพุทธศาสนาได้ เผยแพร่มายังสุวรรณภูมิ สถานที่แห่งนี้จึงถูกดัดแปลงมาเป็นวัดในพระพุทธศาสนาจนถึงปัจจุบัน